Overslaan naar inhoud
  • Er zijn geen suggesties want het zoekveld is leeg.

Zink en de opneembaarheid van gecheleerde mineralen

Wetenschappelijk artikel

Zink is een essentieel spoorelement met een sleutelrol in talloze biochemische en fysiologische processen. Het functioneert als katalysator voor meer dan 300 enzymen, is structureel betrokken bij de stabiliteit van eiwitten en membranen en reguleert genexpressie, cellulaire signaaloverdracht en hormoonafgifte. Daarnaast ondersteunt zink het immuunsysteem, de wondgenezing, de hersenfunctie en de voortplanting.

Klinische noodzaak en verhoogde behoefte

Het lichaam bevat 2-4 g zink, zonder opslagcapaciteit, waardoor dagelijkse aanvoer essentieel is. Specifieke groepen hebben een verhoogde zinkbehoefte, zoals:

  • Zwangere en lacterende vrouwen
  • Vegetariërs (door fytinezuurrijk dieet)
  • Ouderen
  • Patiënten met chronische inflammatie, darmaandoeningen, gastric bypass of nierziekten
  • Personen met hoge zinkverliezen via zweet of urine (bv. bij sport of overmatig alcoholgebruik)

Opname en opneembaarheid

Zink wordt hoofdzakelijk opgenomen in de dunne darm. De opname kan worden geremd door antinutriënten zoals fytinezuur (uit granen en soja), en door mineralencompetitie met calcium, ijzer en koper, vooral bij anorganische zouten (bv. zinksulfaat, zinkoxide).

Vorm van zinksuppletie:

  • Anorganische zouten: lage biobeschikbaarheid, afhankelijk van maagzuur, vaak met gastro-intestinale neveneffecten.
  • Organische zouten (bijv. zinkgluconaat, -picolinaat): betere oplosbaarheid en opname, minder gevoelig voor antinutriënten.
  • Gecheleerde vormen (aminozuurchelaten) (bijv. zinkmethionine): hoogste biobeschikbaarheid dankzij actieve opname via aminozuurtransporters, onafhankelijk van maagzuur en zonder competitie met andere mineralen.

Therapeutische aanbeveling

Voor effectieve suppletie wordt geadviseerd om te kiezen voor goed opneembare vormen zoals zinkgluconaat of zinkmethionine, eventueel in combinatie met cofactoren (bijv. zwavel, L-arginine, jodium, superoxide dismutase) ter ondersteuning van de biologische werking. Dit is met name van belang bij verhoogde zinkbehoefte of deficiëntie.